....eigenlijk is het vandaag al de 15e dag. De pups ontwikkelen zich langzaam in echte mini-hondjes. De oogjes zijn open, de oortjes ook, de eerste wankelende (en waggelende) looppasjes worden gezet. Ja, af en toe een poging tot spel.... Maar verder bestaat hun leven nog heel simpel uit drinken bij moeders, en slapen, en groeien.... En dat laatste gaat prima. Zelfs ons kleine manneke is inmiddels ruim een kilo!! Hij mag dan nog wel een paar honderd gram lichter zijn dan de rest, geleidelijk aan wordt dat verschil steeds minder....
Vanavond maar weer nieuwe bandjes gehaakt, want de nekjes worden ook steeds dikker..
We hebben gisteren de scherpe puntjes van hun nageltjes geknipt, wel zo prettig voor CAILIN tijdens het voeden. Cailin voedt haar pups nu buiten de bak, want dan kan ze zich helemaal uitstrekken, tot half op haar rug, en kunnen een aantal pups gelijk een paar tepels pakken van de onderste rij. En de dametjes en heertjes hebben dan ook wat meer ruimte wanneer ze allemaal aan de "melkbar" liggen....
En zo rijgen de dagen zich aaneen. De tijd vliegt... "Nog 3 van zulke rukjes, en dan gaan ze alweer weg", zei Henk vanavond nog. Daar moet ik nog even niet aan denken.....
Update 19-08-2025: Na zo'n 30 jaar ons leven gedeeld te hebben met meerdere Leo's, is het doek gevallen voor 'Notus-Me Leonbergers' (er zijn inmiddels ook geen nazaten van onze kennel meer in leven). Maar zonder hond kunnen we niet, dus loopt er nu sinds kort een Teckel rond bij ons, een herplaatser van bijna 1,5 jaar, genaamd RUFUS. Weer een leuke uitdaging, en nee: we gaan niet meer fokken.... Maar de Leonberger blijft altijd een warm plekje houden in ons hart.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten