zaterdag 14 april 2018

Onze Zielepoot.....



Nadat NUPHAR een x-aantal maanden heeft gesukkeld met een nagelriem-ontsteking, waarbij het telkens op en af ging ondanks de AB-kuren, Biotexbaden, zalfjes, dermatologische shampoo's en homeopatische middelen, hebben we vorige week de beslissing moeten nemen om een gedeelte van deze teen te laten amputeren.
Volgens onze DA was dat uiteindelijk toch de meest afdoende behandeling. Zij had nog info ingewonnen bij een orthopedisch chirurg of mogelijk alleen een nagelextractie oplossing zou bieden, maar die kans werd als zeer gering ingeschat. Ook zijn advies was amputatie van de nagel en het laatste teenkootje.
Ik had inmiddels op internet ook al het één en ander gelezen hierover. Dergelijke ontstekingen schijnen heel hardnekkig te zijn en eindigen vaak in amputatie....

Ik zag er ook best wel tegenop. Hoe zou de operatie verlopen, de narcose. Maar vooral: hoe zou het lopen daarna vergaan...
En dan sta je toch weer versteld over de veerkracht van zo'n hond, en hoe snel ze zich weer aanpassen. Een dag na de operatie stond Nuphar alweer te springen en te huppelen, alsof het een lieve lust was. Uiteraard zat zijn voet nog dik ingepakt, en na de nodige instructie mochten Henk en ik dit dagelijks zelf verschonen. Nuphar vond het allemaal prima....

Afgelopen dinsdag zijn we even voor een tussen-controle geweest en zag alles er goed uit. Ook toen verbaasde ik mij weer opnieuw met hoeveel enthousiasme hij dan toch de praktijk weer binnenloopt en iedereen weer hartelijk begroet. Rancune is hem vreemd....

Vanaf gisteren mag het verband er af. Alleen naar buiten toe wel met een sok om zijn pootje. Komen die oude sokken van mij toch nog van pas.....πŸ˜€En hij loopt er prima op.

Maandag a.s. mogen de hechtingen eruit. En dan maar hopen dat we dit hoofdstuk ook weer af kunnen sluiten. Als de haren weer zijn aangegroeid op zijn nu nog kale voetje, dan zie je er waarschijnlijk niets meer van.


zondag 1 april 2018

Pasen 2018.....

Een ieder hele fijne Paasdagen gewenst.


zaterdag 31 maart 2018

Lola en Elsa....


Sinds kort heeft LOLA weer een nieuw huisgenootje: Elsa.

Na de dood van BELLA heeft Lola een moeilijke periode gehad. Ze miste Bella enorm.

We hopen dat ze dit nu kan afsluiten met de komst van Elsa. En wij wensen Linda en Stephan veel geluk met deze Leo-dames.

zondag 4 februari 2018

In Memoriam Tjep....

Happy By Tjep
11-03-2006 - 03-02-2018
Wim en Nelleke hebben gisteren afscheid moeten nemen van hun allerliefste hondenmeisje. TJEP is niet meer…..
Met een steen op hun hart hebben ze de beslissing moeten nemen om haar verder lijden te besparen. “Loslaten” is immers ook “Houden van”, en ze hebben héél veel van Tjep gehouden. Bijna 12 jaar hebben ze mogen genieten van haar liefde en trouw.

Het was mei 2006 toen de LHCN besloot in te grijpen bij een fokker, waar 2 nesten lagen in barre omstandigheden. De pups, inmiddels al 9 weken oud, werden daar weggehaald met de bedoeling deze onder te brengen bij gastgezinnen.
Ook wij kregen het verzoek een pupje tijdelijk op te vangen, om vervolgens tijd en energie te steken in de beginselen van de broodnodige socialisatie. Henk en ik hebben gelijk “Ja” gezegd.

En zo deed Tjep haar intrede, als pleegpupje, in onze toenmalige roedel. NYMRAH en ZABRI wierpen zich gelijk op als liefdevolle pleegmoeders, DZJANGA (net 10 maanden oud) werd haar grote speelvriendin, en SHERWIN, als Pater Familias, hield bij dit alles een oogje in het zeil….
Al snel zagen we Tjep veranderen van een schuw, teruggetrokken pupje in een vrolijk en ondeugend dametje. De slechte start in haar leven bleek gelukkig geen nadelige gevolgen te hebben.

Na een paar weken kregen we ’groen licht’ van de LHCN: we mochten voor haar op zoek gaan naar een ‘forever home’. We hebben nog wel even getwijfeld of we haar zelf zouden houden. Je raakt zo snel gehecht aan zo’n kleintje….. Maar uiteindelijk toch maar een melding geplaatst op onze site.

Nelleke en Wim reageerden heel snel, en op de één of andere manier hadden wij daar een goed gevoel bij. En we werden daarin niet bedrogen. Bij de 1e kennismaking hadden we gelijk al een goede klik. En een week later hebben we Tjep met een gerust hart aan hun mogen toevertrouwen.

En wat een super mooi leven heeft Tjep gekregen. Ze had het niet beter kunnen treffen. We kregen vaak te horen, van Nelleke en Wim, dat ze ons zo dankbaar waren. Maar wij zijn hun juist veel dankbaarheid verschuldigd voor alles wat ze voor Tjep hebben gedaan.

Tjep zal altijd een speciaal plekje in ons hart behouden. Ook al was ze niet in onze kennel geboren, ze hoorde er gewoon bij. We weten dat ze ook enorm gemist zal worden door Nelleke en Wim. Wij willen hun heel veel sterkte wensen met dit gemis, en hun uit de grond van ons hart bedanken voor alle liefde, warmte  en zorg waarmee zij Tjep hebben omringd.


Run free, lovely girl.....πŸ’–

woensdag 3 januari 2018

maandag 25 december 2017

Kerst 2017.....

Wij wensen alle volgers en lezers van onze weblog hele fijne Kerstdagen.


πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„πŸŽ„

zondag 24 december 2017

Tjep......

Ze loopt er weer.....!!!
Inmiddels heeft TJEP al heel wat voetstapjes staan op het strand van Terschelling.
En wat heerlijk dat ze ook nu, bijna 12 jaar, er weer bij mag zijn...

Amor......


Wij kregen vandaag bericht dat het heel goed gaat met AMOR, na het verlies van hun geliefde Lofthus.
En dat Amor nu, net wat Lofthus altijd deed, ook precies Leo volgt....

Enkele weken geleden zijn Leo en Annemie, samen met Amor, een lang weekend naar Bergen aan Zee geweest.
Ze hadden daar een appartement gehuurd, vlak aan zee, in de buurt van een hotel.

Het mooie is dat je de honden nu los mag laten op het strand.

Amor heeft genoten, en zijn baasjes niet minder!! Ze mochten hem mee nemen naar de bar in het hotel, en ook 's avonds tijdens het diner lag hij naast hun tafel. Amor blijkt keurig opgevoed: er waren mensen, die pas zagen dat ze een hond bij zich hadden wanneer ze weer met Amor het restaurant verlieten.

Overal was het daar super diervriendelijk, en wat kreeg hij een knuffels van de mensen, en dan ben je bij Amor aan het goede adres, want hij is een super knuffelhond.

En zo te zien hebben ze ook nog kunnen genieten van de sneeuw......



zaterdag 16 december 2017

Kobus.....

Als je als dekreu bent aangekeurd, en op lijst staat, dan zul je jezelf af en toe moeten profileren op een tentoonstelling. Dat deed Margreet besluiten om met KOBUS ringtraining te gaan doen, om vervolgens redelijk beslagen te ijs te kunnen verschijnen op de showvloer.... Ze koos daarvoor de Kerst-show te Gorinchem, mooi dicht bij huis.

En vandaag gaf Kobus dan zijn 'acte de prΓ©sence'!! We hadden Margreet gisteren al heel veel succes gewenst (ik moest helaas werken....) nog wat tips gegeven, en duimen natuurlijk voor een goede uitslag. Maar het is altijd afwachten of de hond zijn dag heeft of niet, en of hij in de smaak valt van de keurmeester.



Maar vandaag kreeg we bericht van een trotse bazin (en terecht!) dat Kobus een 1 Uitmuntend had behaald in de Openklasse Reuen. Met de opmerking van de keurmeester dat ze beslist door moest gaan met Kobus. Hij had zich ook heel netjes en braaf gedragen.




Wij zijn zo trots op Margreet, dat ze het aangedurfd heeft. Margreet houdt meer van wandelingen dan van showen, dat weten we. Maar dit was een hele leuke opsteker voor haar. Zij mag even op een roze wolk blijven drijven.....
Haar liefde voor Kobus wordt er niet anders door: hij is en was altijd al de mooiste en de liefste, haar eigen kampioentje....

Keuringsverslag

maandag 11 december 2017

Barry....

Leo's en sneeuw, dat is altijd een goede combinatie. 
Dat laten de foto's van BARRY en Buck ook zien. 
Barry is het liefst buiten en nu helemaal.



Het gaat verder goed met de heertjes: 
"Buck nog even druk, en Barry blijft een schat, maakt zijn eigen niet zo druk, een heerlijke hond. Doen het samen ook goed", aldus de baas.