Indien U op deze weblog informatie en/of foto's tegenkomt over / van Uzelf, en U vindt dit niet wenselijk in verband met Uw privacy,
geeft dit dan aan ons door en wij verwijderen het direct.

vrijdag 20 juli 2018

In Memoriam Papa Umberto.....

Umberto Ligocka Wataha
27-11-2007 - 18-07-2018

Ons bereikte het droevige bericht dat Umberto, de vader van onze CAILIN, en haar broertjes en zusjes van ons C-Nest, ingeslapen is.

Wij zullen hem altijd blijven herinneren als "Onze Redder in Bange Dagen".
We zijn Bert en Anja nog steeds dankbaar dat wij Umberto mochten gebruiken, toen de reu die wij i.e.i. besproken hadden, op het allerlaatste moment, wegens gezondheidsproblemen, liet afweten....

En we hebben geen moment spijt gehad!!
TARU kreeg van hem 7 gezonde pups, die allen nog in leven zijn (ook al weer bijna 7 jaar oud....)

We wensen Bert en Anja veel sterkte toe met het verlies van hun Sweet Old Man.

zondag 17 juni 2018

D-Nest 4 jaar.....

De tijd vliegt.....

Op de foto zijn de pups net 4 dagen oud, en hebben ze nog geen notie wat het leven hun gaat brengen....

Maar vandaag vieren ze dat ze al vier jaar mogen genieten van het leven, en van de liefde en zorg die ze krijgen van hun baasjes. 
Ze zullen vandaag vast wel extra verwend worden, maar eigenlijk is het voor hun alle dagen feest.

Alleen blijft het spijtig dat DIËGO dit niet heeft mogen beleven. Onwillekeurig blijf je op zo'n dag als deze aan hem denken....😢


zaterdag 9 juni 2018

Goed gedaan, Kobus....



Op de Kampioenschapsclubmatch van de LHCN heeft KOBUS  
(Notus-Me Dazzle) zich prima gepresenteerd, met dank aan zijn bazin Margreet.

In de Openklasse Reuen behaalde hij de kwalificatie Uitmuntend.

Een plaatsingsplek ging helaas net aan zijn neus voorbij. Dat was op zich wel jammer voor zijn bazin, want dan had ze nog een leuke trofee mee kunnen nemen naar huis.


Maar op zich vinden wij het super dat Kobus een U-tje kreeg. Want op een KCM ligt de lat toch wat hoger, wordt er vaak nog iets kritischer gekeken. En dan mag je echt niet mopperen wanneer jouw hond zo'n goeie kwalificatie krijgt.
En zijn keuringsverslag liegt er ook niet om. We zijn trots op Kobus en zijn bazin!!!


En ik word altijd weer blij van dat laatste zinnetje: "Prima karakter". 
Een mooie hond hebben is fijn, maar als daar een vervelend karakter in zit, ben je snel uitgekeken op zijn schoonheid.....

En Kobus? Ik denk dat hij de afsluiting het fijnste vond. Een heerlijke, verfrissende duik in het water....


vrijdag 25 mei 2018

E-Nest 3 jaar.....

Vandaag viert NUPHAR zijn 3e verjaardag, samen met zijn broertjes en zusjes uit ons E-nest.
Waar blijft de tijd.....

Drie jaar mogen we al weer genieten van deze lieve jongen, die ons ook wel eens de nodige zorgen heeft gegeven. Maar schijnbaar heeft hij heel wat 'Engeltjes op zijn schouder'.... In ieder geval hebben we geen moment spijt gehad dat we toentertijd besloten hebben hem niet weg te doen (als pup) 
"Toeval bestaat niet", zeggen ze wel eens. Het heeft gewoon zo moeten zijn. En voor die keuze van toen zijn we ruimschoots beloond door zijn liefde en trouw. Een heerlijke hond met een gouden karakter.

Maar ook zijn nestgenootjes hebben het goed getroffen. 
Op onderstaande foto zijn ze net een week oud, en zich nog niet bewust van het goede leven dat ze later zouden krijgen bij hun nieuwe baasjes. Daar zijn we ook heel dankbaar voor...


En op deze dag denk ik toch ook nog weer aan ZABRI, onze Grand Old Lady, die met haar naam Notus-Me Miss Zabri van Borja's Home altijd verbonden blijft aan onze kennel. Op de dag dat zij 13 werd, werd dit nest geboren.... Mooie herinneringen.....
We wensen dan ook dat deze 'pups' ook een lang leven zijn beschoren...

Oud en Jong



donderdag 10 mei 2018

Update van "Onze Zielepoot"...

 "Onze Zielepoot" is inmiddels geen zielepoot meer.... Het gaat goed met het linkervoetje van NUPHAR. Geen pijn meer, o.i.d.

Moest hij in het begin even wennen om zijn balans te vinden met het lopen, inmiddels loopt, rent en springt hij weer als vanouds.
Het haar is ook alweer aardig aangegroeid, en zie je er vrijwel niets meer van.

Het scheelt alleen 1 nagel minder te knippen....😊





zaterdag 14 april 2018

Onze Zielepoot.....



Nadat NUPHAR een x-aantal maanden heeft gesukkeld met een nagelriem-ontsteking, waarbij het telkens op en af ging ondanks de AB-kuren, Biotexbaden, zalfjes, dermatologische shampoo's en homeopatische middelen, hebben we vorige week de beslissing moeten nemen om een gedeelte van deze teen te laten amputeren.
Volgens onze DA was dat uiteindelijk toch de meest afdoende behandeling. Zij had nog info ingewonnen bij een orthopedisch chirurg of mogelijk alleen een nagelextractie oplossing zou bieden, maar die kans werd als zeer gering ingeschat. Ook zijn advies was amputatie van de nagel en het laatste teenkootje.
Ik had inmiddels op internet ook al het één en ander gelezen hierover. Dergelijke ontstekingen schijnen heel hardnekkig te zijn en eindigen vaak in amputatie....

Ik zag er ook best wel tegenop. Hoe zou de operatie verlopen, de narcose. Maar vooral: hoe zou het lopen daarna vergaan...
En dan sta je toch weer versteld over de veerkracht van zo'n hond, en hoe snel ze zich weer aanpassen. Een dag na de operatie stond Nuphar alweer te springen en te huppelen, alsof het een lieve lust was. Uiteraard zat zijn voet nog dik ingepakt, en na de nodige instructie mochten Henk en ik dit dagelijks zelf verschonen. Nuphar vond het allemaal prima....

Afgelopen dinsdag zijn we even voor een tussen-controle geweest en zag alles er goed uit. Ook toen verbaasde ik mij weer opnieuw met hoeveel enthousiasme hij dan toch de praktijk weer binnenloopt en iedereen weer hartelijk begroet. Rancune is hem vreemd....

Vanaf gisteren mag het verband er af. Alleen naar buiten toe wel met een sok om zijn pootje. Komen die oude sokken van mij toch nog van pas.....😀En hij loopt er prima op.

Maandag a.s. mogen de hechtingen eruit. En dan maar hopen dat we dit hoofdstuk ook weer af kunnen sluiten. Als de haren weer zijn aangegroeid op zijn nu nog kale voetje, dan zie je er waarschijnlijk niets meer van.


zondag 1 april 2018

Pasen 2018.....

Een ieder hele fijne Paasdagen gewenst.


zaterdag 31 maart 2018

Lola en Elsa....


Sinds kort heeft LOLA weer een nieuw huisgenootje: Elsa.

Na de dood van BELLA heeft Lola een moeilijke periode gehad. Ze miste Bella enorm.

We hopen dat ze dit nu kan afsluiten met de komst van Elsa. En wij wensen Linda en Stephan veel geluk met deze Leo-dames.

zondag 4 februari 2018

In Memoriam Tjep....

Happy By Tjep
11-03-2006 - 03-02-2018
Wim en Nelleke hebben gisteren afscheid moeten nemen van hun allerliefste hondenmeisje. TJEP is niet meer…..
Met een steen op hun hart hebben ze de beslissing moeten nemen om haar verder lijden te besparen. “Loslaten” is immers ook “Houden van”, en ze hebben héél veel van Tjep gehouden. Bijna 12 jaar hebben ze mogen genieten van haar liefde en trouw.

Het was mei 2006 toen de LHCN besloot in te grijpen bij een fokker, waar 2 nesten lagen in barre omstandigheden. De pups, inmiddels al 9 weken oud, werden daar weggehaald met de bedoeling deze onder te brengen bij gastgezinnen.
Ook wij kregen het verzoek een pupje tijdelijk op te vangen, om vervolgens tijd en energie te steken in de beginselen van de broodnodige socialisatie. Henk en ik hebben gelijk “Ja” gezegd.

En zo deed Tjep haar intrede, als pleegpupje, in onze toenmalige roedel. NYMRAH en ZABRI wierpen zich gelijk op als liefdevolle pleegmoeders, DZJANGA (net 10 maanden oud) werd haar grote speelvriendin, en SHERWIN, als Pater Familias, hield bij dit alles een oogje in het zeil….
Al snel zagen we Tjep veranderen van een schuw, teruggetrokken pupje in een vrolijk en ondeugend dametje. De slechte start in haar leven bleek gelukkig geen nadelige gevolgen te hebben.

Na een paar weken kregen we ’groen licht’ van de LHCN: we mochten voor haar op zoek gaan naar een ‘forever home’. We hebben nog wel even getwijfeld of we haar zelf zouden houden. Je raakt zo snel gehecht aan zo’n kleintje….. Maar uiteindelijk toch maar een melding geplaatst op onze site.

Nelleke en Wim reageerden heel snel, en op de één of andere manier hadden wij daar een goed gevoel bij. En we werden daarin niet bedrogen. Bij de 1e kennismaking hadden we gelijk al een goede klik. En een week later hebben we Tjep met een gerust hart aan hun mogen toevertrouwen.

En wat een super mooi leven heeft Tjep gekregen. Ze had het niet beter kunnen treffen. We kregen vaak te horen, van Nelleke en Wim, dat ze ons zo dankbaar waren. Maar wij zijn hun juist veel dankbaarheid verschuldigd voor alles wat ze voor Tjep hebben gedaan.

Tjep zal altijd een speciaal plekje in ons hart behouden. Ook al was ze niet in onze kennel geboren, ze hoorde er gewoon bij. We weten dat ze ook enorm gemist zal worden door Nelleke en Wim. Wij willen hun heel veel sterkte wensen met dit gemis, en hun uit de grond van ons hart bedanken voor alle liefde, warmte  en zorg waarmee zij Tjep hebben omringd.


Run free, lovely girl.....💖

woensdag 3 januari 2018