Indien U op deze weblog informatie en/of foto's tegenkomt over / van Uzelf, en U vindt dit niet wenselijk in verband met Uw privacy,
geeft dit dan aan ons door en wij verwijderen het direct.

zaterdag 2 februari 2019

Gerco overleden.....

Leo Amicanis Gomez
06.07.2010 - 01.02.2019
Gistermorgen kregen wij het trieste bericht dat GERCO, de vader van ons D- en E-nest, 's nachts in zijn slaap was overleden.

Geen ziekte of getob vooraf, daar ben je als baas altijd blij om. Maar het is natuurlijk wel schrikken wanneer je jouw Leo-maatje zo aantreft in de vroege ochtend.

Wij wensen Marcolien en Hans veel sterkte met het verlies van hun lieve vriend.
En voor hun een troost dat Gerco veel van zijn goede genen, en ook vooral zijn karakter, heeft mogen doorgeven aan zijn nazaten, o.a. aan onze NUPHAR.

maandag 24 december 2018

De beste wensen.....

Wij wensen alle bezoekers van onze weblog hele fijne feestdagen,


zaterdag 22 december 2018

Kobus de Kerstman...

KOBUS is er helemaal klaar voor. Laat de Kerst maar komen!!!


zaterdag 15 december 2018

Amor....

Het was weer een feestweekend voor AMOR, want hij mocht met zijn baasjes mee naar Renesse (Zeeland) om daar heerlijk uit te waaien aan het strand. En het waaide behoorlijk dat weekend....

Annemie schreef: "En zo mooi dat hij zowel in de bar als het restaurant mee mocht en zich ook super gedroeg, het personeel daar wilden hem allemaal mee naar huis nemen (dus niet) en kreeg hij veel knuffels en koekjes, ook van andere gasten daar.


We hebben hem zoveel los kunnen laten, geweldig is dat, maar op het strand loopt hij niet naar het water, houdt hij niet van".
(Dat laatste heeft hij vast van zijn moeder Taru. Die heeft al een hekel aan regen.....)

Wat Annemie ook opviel was dat Amor letterlijk in de voetstappen van Lofthus is gaan staan. Was Lofthus altijd degene die Leo als een schaduw volgde, nu is dat Amor....


Wij (en ook zij) hopen dat Leo en Annemie nog een aantal jaren van hun Amor mogen genieten. 

woensdag 5 december 2018

In Memoriam Lewie....

Notus-Me Bjoerie 'Lewie'
01.08.2007 - 05.12.2018
Vandaag heeft de familie Lietzmann afscheid moeten nemen van hun lieve huisgenoot en hondenmaatje LEWIE, door hun vaak liefkozend Lewieke genoemd.

Wij hadden medio oktober al bericht gekregen dat er bij Lewie een maagtumor was geconstateerd. Het zou nog een kwestie zijn van weken...
Toch heeft hij nog ruim anderhalve maand een fijn leven kunnen hebben dankzij de goede en liefdevolle zorgen van zijn familie. Niets was hun teveel om hem nog te plezieren. En wat hij lekker vond om te eten, voor zover dat nog lukte, werd onmiddellijk in huis gehaald. Ook al waren het frikandellen, of stukjes kaas, wat er nog in ging, ging erin....

Maar afgelopen maandag lukte het eten niet meer. En hoe zwaar het hun ook viel, voor de familie was dit het teken dat ze de moeilijke beslissing moesten nemen. Want zijn leven mocht geen lijden worden....

Elf jaar geleden was Lewie méér dan welkom bij de fam. Lietzmann, nadat zij van hun vorige Leo al vroegtijdig afscheid hadden moeten nemen. Zelden zagen wij een pup die zo liefdevol, met tranen van blijdschap overgoten, in de armen werd genomen door Jacqueline. Ze liet hem niet meer los. Hij ging mee naar Limburg.

En daar wachtte hem een Gouden Mand. Een super-leven heeft Lewie gehad als gewaardeerd lid van de familie en speelkameraad van de zoontjes, inmiddels ook al jong volwassen. Ze zijn met Lewie opgegroeid...

Het 'bank-liggen' heeft hij toen al geleerd waarschijnlijk, en de bank bleef zijn meest geliefde plek om te luieren en te slapen. Gelukkig was de bank groot genoeg, want na een aantal jaren kwam Breur, een Landseer, de gelederen versterken. En een goed voorbeeld doet goed volgen, nietwaar....??


Afgelopen nacht heeft Jacqueline bij Lewie op de bank geslapen, hoewel Jacqueline niet zoveel geslapen heeft. Maar het voelde goed om deze laatste nacht van Lewie samen door te brengen.
Nu hij er niet meer is, is de bank ineens zó groot en zó leeg.....

Wij wensen Matt, Jaqueline en hun zonen veel sterkte toe om dit verdriet en gemis te verwerken. En bedanken hun uit de grond van ons hart dat Lewie zo'n geweldig leven heeft gehad. Chapeau 💝💝

vrijdag 23 november 2018

Taru 10 jaar.....

Onze TARU viert vandaag haar 10e verjaardag. Waar blijft de tijd......

We weten nog zo goed hoe wij 10 jaar geleden afgereisd zijn naar An en Wil Lennartz, in Kerkrade, voor een eerste kennismaking. An en Wil kenden we natuurlijk al wel, maar het ging ons ditmaal om één van de pups uit hun T-nest.
Negen kleine beertjes, en één meisje was ons toebedacht.

En wat hebben we inmiddels veel plezier gehad, en nog steeds, van dit dametje met haar geweldige karakter.
Lief, sociaal, maar ook heerlijk eigenwijs en stoïcijns.

Inmiddels is haar snuitje wat grijzer gekleurd, maar tussen haar oortjes zit het nog steeds goed. En ook lichamelijk kan ze nog heel goed uit de voeten. We hopen dat we nog een tijdje van haar mogen genieten.


donderdag 18 oktober 2018

Lewie....

Vandaag kregen we een minder leuk bericht over LEWIE.
Bij hem is afg. maandag een maagtumor vastgesteld.

Hij heeft nu medicatie en een speciaal voer, waarop hij heel goed reageert.
Zijn baasjes hebben besloten, zolang hij nog geen pijn heeft en niet lijdt, en nog van het leven geniet, hem nog zo lang mogelijk bij hun te houden. Op dit moment geniet hij overal nog van en is ook nog ondeugend. Maar ze beseffen goed dat iedere dag de laatste dag kan zijn zijn......, en dat ze hem dan moeten los laten.

Natuurlijk beseffen ze ook heel goed dat (ruim) 11 jaar een hele mooie leeftijd is voor een Leonberger, en zijn dankbaar dat ze zo lang hebben mogen genieten van zijn liefde en trouw. Maar mede daardoor zal het verdriet straks groot zijn.
Maar we weten ook dat ze Lewie geen dag te lang zullen laten lijden.
Gelukkig is hun de tijd gegund om stap voor stap aan dit idee te wennen. We hopen dat ze nog een poosje mogen genieten van hun Lewieke....

zondag 14 oktober 2018

Maira.....

Vandaag op bezoek geweest bij Jenny en Wim. Het betrof eigenlijk een 'ziekenbezoek' aan MAIRA....
Bij Maira is bij toeval, bij haar jaarlijkse check, een poliepje ontdekt in haar linker-oor. Iets wat zelden voorkomt bij honden, je ziet het veel vaker bij katten.
Last had Maira er blijkbaar niet van, maar de DA wilde toch kijken hoe diep het zat, en of zij het zelf eventueel kon verwijderen. Dus afgelopen donderdag kreeg Maira een roesje.

Helaas bleek toen dat de poliep té diep zat, in ieder geval te diep voor haar om erbij te kunnen. En ook was niet goed te zien of het wel of niet zijn oorsprong had in het middenoor. In het laatste geval is dat echt een karwei voor een specialist. Dus de DA heeft besloten er af te blijven.

Toevallig is deze DA ook onze DA. En ik hoorde van haar dat een dergelijke specialistische ingreep een behoorlijk zware operatie is voor de hond. Het houdt namelijk in dat het oor dan compleet geamputeerd moet worden.....
Omdat Maira er geen last van heeft tot op heden, en er misschien wel nooit last van krijgt, is besloten het voorlopig zo te laten. Wel blijft ze onder controle, elke 2 maanden.

Jenny en ik hebben een aantal uren gezellig bij geklets aan de keukentafel. En het weerzien met Maira was uiteraard ook erg leuk. Ze heeft veel weg van onze CAILIN, maar het koptype (en vooral de manier waarop ze je aan kan kijken) is echt van moeder TARU. En dat geldt ook voor haar rustige en stabiele karakter.
Ik had Maira al een tijdje niet gezien, maar het leek dat ze mij direct weer herkende. Ze kwam regelmatig even bij me 'slijmen'.
Ze kan het ook steeds beter vinden met haar nieuwe huisgenootje Junah (6 mnd.) maar het spel laat ze liever over aan de jongere, Duitse Herder, Tess.


donderdag 4 oktober 2018

vrijdag 31 augustus 2018

Tjep....

Nelleke heeft voor haar verjaardag een schilderij gekregen, geschilderd door een zus van een vriendin, van haar lieve hondenmeisje TJEP.
Tjep wordt nog steeds erg gemist, maar dit verzacht het gemis een beetje. Zo zal Tjep niet vergeten worden....