Het begon al met een blaasontsteking van mijn kant. Op oudjaars dag nog bij de HA geweest voor urineonderzoek en een kuurtje. Vervolgens de hele nacht op de been geweest en dat was geen feestje. De enige die het niet erg vond, integendeel, was onze NUPHAR. Al dat geknal buiten was hem nooit een feest, dus wat gezelschap van de bazin......
Een maand later meldde ik mij, op zaterdagmorgen, op de huisartsenpost: hartritme stoornissen. Bleek het te gaan om boezem fibrilleren. Nou ga je daar niet direct dood aan, maar het is erg vermoeiend. Gelukkig bestaat daar medicatie voor en mag ik nu ook pilletjes slikken. Nou ja, voor iemand van 70+....
Met mij ging het gelukkig weer beter, met Nuphar helaas niet. Geleidelijk aan ging hij fysiek steeds meer achteruit. En eind februari hebben wij de beslissing moeten nemen om hem te laten gaan. Want viel mij dat zwaar. Natuurlijk wens je geen lijdensweg voor je maatje, maar hem te moeten verliezen......
En dan is het stil in huis. Je denkt eerst: geen hond meer.... En dan: misschien een herplaatser... En dan kijkt je al stiekem via internet naar asielen: wat hebben ze in huis..... En toen zagen we op FB de oproep van Hettie: https://notusme.blogspot.com/2025/09/van-xxl-naar-ieniemienieof-te-wel-een.html
En wat zijn we inmiddels blij met dit kereltje. Hij brengt weer leven in de brouwerij. Maar dat het ook fijn is dat je zo'n beestje om je heen hebt wanneer je alleen bent, dat heb ik de afgelopen maand ervaren toen Henk een aantal dagen in het ziekenhuis moest blijven na een operatie. Vanaf oktober was Henk aan het kwakkelen met zijn gezondheid, wat na onderzoeken en ziekenhuisbezoeken uiteindelijk resulteerde in een galblaas operatie, die gecompliceerder bleek dan verwacht. Inmiddels is Henk ook weer aan de beterende hand, en kunnen we dit jaar positief afsluiten.
En wat ook erg fijn is, is dat onze kleine 'rode kabouter' totaal niet onder de indruk is van al dat geknal buiten. En geloof me, met die melkbussen erbij heb je het idee dat je hier aan een oorlogsfront zit.....
Wij wensen jullie allen een heel plezierige jaarwisseling, en houdt rekening met mens en dier.... En vooral de beste wensen voor 2026.
2 opmerkingen:
Alles heel herkenbaar Jenni. Afscheid van de leo's en dan een klein hondje. (ondertussen 2 herplaatsertjes gehad) En dan komt de tijd: geen dieren meer.
Voor jullie een goed 2026 en geniet van Rufus.
Dank je wel Irma. Ook voor jou een goed 2026 gewenst.
Een reactie posten