De injectie tegen de pijn leek gisteravond goed te werken, maar tegen 1.00 vannacht was deze schijnbaar uitgewerkt.... Wij lagen al te slapen, maar Henk werd wakker doordat mevrouw aan de deur zat te krabben. Henk ging dus maar het bed uit, om poolshoogte te nemen. Een vrolijk kwispelende ZABRI (écht waar!!) wilde graag even naar buiten. Vooruit dan maar. En daarna ging Henk z'n bed weer in.
Tegen 2.00 werd ik wakker gemaakt, door Henk, met de vraag of ik nu even bij Zabri wilde gaan kijken, want mevrouw was weer bezig met het krabben aan de deur. Ook ik werd kwispelend begroet, maar ik zag ook dat ze zich niet happy voelde. Ze vertoonde weer hetzelfde onrustige gedrag als gistermiddag. En dat is ook typisch des Zabri's: wanneer ze zich niet happy voelt, heeft ze graag één van ons binnen haar gezichtsveld.
Ik besloot maar bij haar te blijven in de kamer. Af en toe ging ze even liggen, dommelde wat (kon ik ook even dommelen) maar na een minuut of tien begon de onrust weer. Maar ziek was ze niet, geen koorts, geen darmklachten, geen blaasproblemen. En bij het woordje "eten" of "koekje" gelijk een enthousiast kwispel. En als ze lag hijgde ze niet. Dat gaf mij, vreemd genoeg misschien, goede hoop dat het allemaal met een sisser zou aflopen.
Om 5.30 uur nam Henk het weer over van mij. Kon ik nog even een paar uurtjes slapen. Ja, de dame heeft ons leuk bezig gehouden vannacht....
Om 9.00 heb ik onze DA gebeld, en ook zij reageerde heel vrolijk: "Dat geeft goede hoop", en ik kon om 10.00 gelijk even langs komen. Omdat Henk en ik het idee hadden gekregen dat Zabri haar linker achterbeen iets voorzichtiger neerzette bij het lopen, nam zij dit nog eens extra onder de loep. En ja, ook zij voelde toen een lichte reactie op een pijnprikkel in de linker lies.
Zabri kreeg opnieuw een injectie voor de pijn, en een doosje pijnstillers mee. En daar deed ze het vandaag prima op!! Henk en ik hopen nu dat wij vannacht weer wat slaap in kunnen halen....
Update 19-08-2025: Na zo'n 30 jaar ons leven gedeeld te hebben met meerdere Leo's, is het doek gevallen voor 'Notus-Me Leonbergers' (er zijn inmiddels ook geen nazaten van onze kennel meer in leven). Maar zonder hond kunnen we niet, dus loopt er nu sinds kort een Teckel rond bij ons, een herplaatser van bijna 1,5 jaar, genaamd RUFUS. Weer een leuke uitdaging, en nee: we gaan niet meer fokken.... Maar de Leonberger blijft altijd een warm plekje houden in ons hart.

1 opmerking:
Wat vervelend van zabri......hopelijk is het niks ernstigs ...beterschap met het meissie .gr manuela
Een reactie posten