Zorgen om Zabri.....

"Ouderdom komt met gebreken" is een bekend gezegde, maar tot nu toe leek dit aan ZABRI voorbij te gaan. Tot vanmiddag.... Onze Grand Old Lady zat niet lekker in haar vel. Ze was onrustig, kon schijnbaar niet liggen (wanneer ze dat probeerde ging ze vrij snel weer staan) en liep, hevig hijgend, heen en weer alsof ze op eieren liep. Mijn eerste gedachte was buikpijn, de buik voelde ook wat gespannen aan. Maar koorts had ze niet, geen diarree en een koekje liet ze zich nog best smaken.
Maar met een hond op haar leeftijd neem je geen risico's, dus gelijk naar de DA. Onze DA vond de hardheid van haar buik nog wel meevallen, en ging verder op onderzoek uit waarbij het haar opviel dat Zabri nog opvallend soepel was in haar heupen..... Iets wat mij niet zo verbaasde als je weet hoe ze, normaal gesproken, nog kan rennen en springen. Maar Zabri is ook een harde tante voor zichzelf, en ze gaf geen krimp tijdens dit onderzoek. Toen de DA haar hart en longen beluisterde, viel het haar op dat de pols nog heel krachtig was, maar het hart af en toe wat onregelmatig klonk. "O jee", denk je dan: "Is dit het nu?? Is dit het begin van het einde?? Moeten we haar binnenkort gaan missen??" Natuurlijk weet je dat dit ooit eens gaat gebeuren, maar toch.... Ze  is me nog zó dierbaar.
De vraag was nu: heeft ze het wat benauwd omdat haar hartfunctie minder wordt, of heeft ze toch ergens pijn. I.e.i. ging onze DA uit van het laatste, dus kreeg Zabri een injectie met een pijnstiller. En moet ik haar morgen weer bellen om het resultaat door te geven.
Eenmaal thuis deed ik uitgebreid verslag aan Henk, en toen vertelde hij dat Zabri gisteravond, tijdens het laatste uitje, een fikse uitglijder heeft gemaakt. Haar achterpoten lagen daarbij in spagaat..... Zal het dan toch spierpijn zijn???